/
مث دیدن یه فیل تو تاریکی

.

فکر میکردم، اینجا صفحه ی من است و من از نوشتن درباره هر‌چیز هیچ ابایی نخواهم داشت اما گذار زمان و مواجهه با بعضی از ادمهای زندگی به من اموخت که انقدر ها هم فکر میکردم نوشتن از هرچیز و هرموضوعی اسان نیست،

که خوب نویسی از هرچیزی هم شرایطی میطلبد که مستلزم مسیری پر مرارت ، پیچیده و سخت طولانی  ست و نه دور از دسترس.

میدانم رسالت نویسنده پیش از نوشتن، بسیار خواندن  و سپس اصرار به نوشتن و ضرورت تعهد به ارتقاست .

پس من مینویسم برای آنکه بیش از وقت دیگر زنده باشم،

و میخوانم برای انکه بیش از وقت دیگر زندگی،

من با خیال و رویا و امید ، ساز نوشتن دارم

با کاغذ و قلم و صفحه کلید لپ تاب

من با کلمات

با تصاویر روزمره زندگی

برای هر نوشته ای

رفیقم

من چیزی جز نوشتن نیستم

.

+  بیست و دوم آذر ۱۴۰۰    بلانش  |